චේරන් අභාවප්රාප්ත වෙයි
සුප්රකට ඊලම් දෙමළ කිවිවර, යාපනයේ අලවෙඩ්ඩි හි උපත ලද රුද්රමූර්ති චේරන් (1960-2026), ඔහු ස්වයං පිටුවහල්ව දිගු කලක් වාසය කළ ටොරොන්ටෝ නුවර දී, අසනීප තත්වයකින් අනතුරුව, 2026 නොවැම්බර් 18 වැනි දින අභාවප්රාප්ත විය. ඔහුට බිරිඳක් සහ දියණියක් සහ පුතෙක් සිටිති.
ඔහු සමරමින් අපි ඔහුගේ කවි දෙකක සිංහල පරිවර්තන සහ ඔහුගේ කාව්යකරණය පිළිබඳ කුමුදු කුසුම් කුමාර විසින් 2025 අගෝස්තු මස කොළඹ දී කරන ලද කතාවක වීඩියෝවක් පහත පළ කරමු.
කවි දෙකක්
1
වලසෙකු ගැන
මම මගේ පුතුට කතන්දරය කීවෙමි
දිනෙක උදෑසන පැමිණි වලහෙක් ගැන,
ආරාධනාවක් නැතිව ආපු අමුත්තෙක්
අපිත් එක්ක තේ බොන්න.
පත යෝධයෙක්
සුදු කබායකට
කලවම් වුණු කළු පුල්ලි එක්ක.
ඔහු ඇවිදගෙන ආවා,
හරිම සුහදශීලීව, මිත්රශීලීව,ඔහු වටකොට ගෙන
මෘදු බවේ මල් විසින්.
ඔහු ගේ පියවරකට සැලුනේ නැති තරම්
සුළං පොදක්වත්.
ගේ කුරුල්ලොයි අළු කොබෙයියොයි
ඒ දෑක්කා විතරයි හයියෙන් හිනා වෙන්න ගත්තා,
මී මැස්සො පිටුවහල් වුණා.
“ඉතින්, මට තේ ටිකක්වත් නැද්ද?” වලහා ඇහුවා.
මොන ප්රශ්නයක්ද!
අපි බලාගෙන ඉන්නෙත් ඒකටම තමයි,
මගේ පුතා ඔහුට කිව්වා.
ගිනියම් තේ, නේද?
අපිට ඒක බොන්න වුණේ හෙමිහිට,
“වතුර තේ වෙන එක, මොන තරම්
පුදුමයක්ද”
වලහා හිනා වුණා.
ඒ සිනාවෙන් සැඩ සුළඟක් හමා ගියා,
අපේ තේ නිවමින්.
එක හුස්මට වලහා
තේ එක බීලා ඉවර කරලා
මෙහෙම කිව්වා
සුසුමක් හෙළමින්,
හෙමිහිට.
“දෑන් මගේ කෝප්පේ ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ
හිස්කම විතරයි. කුමක්
කරමුද අපි ඒ සමගින් ?”
ප්රශ්නයට වැතිර ඉන්න ඇරලා
අප අතරමැද,
වලහා පසු බැස ගියා,
වනයට.
මම මගේ තුන් හැවිරිදි පුතාගෙන් ඇහුවා,
“අපි මොකද කරන්නේ
මේ හිස්කමට?”
“ඒක ගලක් ගලක් යටින් තියල එන්න අප්පා”
දරුවා කිව්වා.
(2009)
About a Bear by R. Cheran
I told my son the tale
of a bear that arrived one morning,
an uninvited guest,
to drink tea with us.
A big fellow
with black spots mixed into
a white coat.
He walked up,
friendly, affable, surrounded
by flowers of gentleness.
His stride scarcely dislodged
even the breeze.
Sparrows and ring-necked doves
took one look and burst into laughter,
honey bees went into exile.
“Well, do I get any tea?” asked the bear.
What a question!
Just what we’re waiting for,
my son told him.
Scorching hot tea, wasn’t it?
We had to drink it slowly, slowly.
“What a miracle, water becoming tea,”
the bear laughed.
A gale arose from that laughter,
cooling our tea.
In one gulp, the bear
finished his tea and said
with a sigh,
“All that is left in my cup
is emptiness. What
shall we do with it?”
Leaving the question to squat
between us, like a stone,
the bear retreated
into its forest.
I asked my three-year-old son,
“What shall we do
with emptiness?”
“Leave it under a rock, Appa,”
the boy said.
(2009)
2.
වැසි වනාන්තරයේ යෝධ වෘක්ෂය
අපූරු භූ දර්ශනයක්
කන්ද, වැසි වනාන්තරය සහ සාගරය
එකට එක්වන,
කාලගුණය සෞම්ය,
මම සිටගෙන සිටිමි
තෙත් පොළොව මත.
ඉදිමෙන සාගරයක
සලකුණු අඳියි
වැල්ලේ රටා;
දෑන් පවා
ඝන මීදුමක්
සෙමෙන් සාගරය හුස්ම හිරකරයි
මුහුද නිමවී ගොඩබිම ඇරඹෙන තැන
මේ මායාකාරී මොහොතේ බොඳවී;
ප්රදීපාගාරයේ සයිරනය නාදවෙයි
විටින් විට
මංමුලා වූ ඔරුවලට මඟ පෙන්වන්නට.
මීදුම දෑන් ගිලගනියි
කඳු සහ වනාන්තර.
අඩි හාරසීයක් උසට නැඟී,
කොලොම්බස්ගේ පොරවෙන් බේරී
වසර දහසක් ජීවත් වී,
දේවදාර ගස, දෑන් මීදුමකින් තර්ජනයට ලක්ව;
මෙය සටනක පෙරනිමිත්තක්ද?
කාලයේ ප්රඥාවෙන් සලකුණු වූ
යෝධ වෘක්ෂය සිනාසෙයි,
මීදුම වැළඳගනියි.
මම පහළින් සිටිමි.
වනාන්තරයේ ජීවය එහි මුල්වල
වාතයේ ආත්මය එහි කිරුළේ,
වෘක්ෂය,
කතා කිරීමට බසක් නොමැතිව,
නමුත් එහි හුස්මෙහි
ඉතිහාස කතාව.
එහි ඉවසීම
පොළොව පරාජය කර,
කඳු හෙළාදැක,
යෝධ වෘක්ෂය
දෑන් අත්තක් විසි කරයි
උදහස් වූ සුළඟ සනසන්නට.
පහළින්
දම්වැල් කියත් සමඟ
සිටගෙන සිටියි මනුෂ්යත්වයේ අඟුටු මිටු බව.
(2011)
(චෙල්වා කනකනායගම් විසින් දෙමළ භාෂාවෙන් ඉංග්රීසියට පරිවර්තනය කරන ලදී)
The Giant Tree in the Rain Forest by R. Cheran
A wondrous landscape
where mountain, rain forest and ocean
merge,
the weather mild,
I stand on
the moist earth.
The imprints of
a swelling ocean draw
patterns on the sand;
even now
a heavy fog
smothers the ocean slowly
where the sea ends and land begins
blurred in this magical moment;
the lighthouse siren blares
intermittently
to guide the confused canoes.
The fog now swallows
the mountains and the forests.
Towering four hundred feet,
having survived the axe of Columbus
having lived a thousand years,
the cedar, now threatened by a fog;
does this presage a battle?
Marked by the wisdom of time
the giant tree smiles,
embraces the fog.
I stand below.
The life of the forest in its roots
the soul of the air in its crown,
the tree,
no tongue to speak,
but in its breath
the tale of history.
Its patience
having vanquished the earth
having spurned the hills,
the giant tree
now flings a branch
to appease the enraged wind.
And below
with chain saws
petty humans stand.
(2011)
(Translated from Tamil by Chelva Kanaganayakam)
චේරන් ගේ කාව්යකරණය පිළිබඳ කතාවක්
– කුමුදු කුසුම් කුමාර
චේරන්ගේ තෝරාගත් කවි එකතුවක සිංහල පරිවර්තනයක් ළසෝ දියවෙන භූමිය ( පරිවර්තිකා, සංජුලා ඕෂිනි පීටර්ස්, විමර්ශි ප්රකාශන ) නමින් පළ කිරීම නිමිත්තෙන් 2025 අගෝස්තු 12 වන දින කොළඹ 07 ජාතික පුස්තකාල ශ්රවණාගාරයේදී පැවැති උත්සවයේදී කළ කතාව. වීඩියෝකරණය – දොන් මායා විසිනි.
